മാമ്മോന്റെ വേലക്കാർ!

ഒരു വ്യക്തിയെ തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥ താത്പര്യങ്ങൾക്കും അധികാര മോഹങ്ങൾക്കുമായി എങ്ങനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാം എന്നതിന്റെ മകുടോദാഹരണമാണ് 2017 ഡിസംബർ മുതൽ എറണാകുളത്ത് അരങ്ങേറുന്നത്. കൃത്യമായ പ്ലാനിങ്ങോടെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന ഭൂമിവിവാദം, പിതാവിനെ ചവിട്ടിപുറത്താക്കുകയെന്ന ഒറ്റ ലക്ഷ്യത്തോടെ കെട്ടിച്ചമച്ച അന്വേഷണ കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട്, യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഒരു നിർധന കുടുംബത്തിന് അതിരൂപതയുടെ പദ്ധതി പ്രകാരം ഭൂമി നൽകിയത് ബന്ധുവിന് ഭൂമി ദാനം നൽകിയതാണെന്ന വ്യാഖ്യാനം, തനിക്ക് യാതൊരു അധികാരവുമില്ലാത്ത ലത്തീൻ മെത്രാന്റെ പേരിലുയർന്ന പീഡന ആരോപണത്തിൽ ആഴ്ചകളോളം മെത്രാനെക്കാൾ മുൾമുനയിൽ നിർത്തിയുള്ള വ്യക്തിഹത്യ, ഇതുകൊണ്ടൊന്നും രക്ഷയില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ വ്യാജരേഖ ചമച്ച് നാണംകെടുത്തി പുറത്താക്കാനുള്ള ശ്രമം!


ഇതൊക്കെ മഞ്ഞുമലയുടെ അറ്റം മാത്രമാണെന്ന് എറണാകുളത്തെ ഗുണ്ടാ വൈദികരുടെ ചരിത്രമറിയാവുന്നവർക്ക് മനസ്സിലാകും! ഒരു സഭാ തലവനെയും അവർ വെറുതെ വിട്ടിട്ടില്ല, എറണാകുളം കാരനായിരുന്ന വിതയത്തിൽ പിതാവിനെ പോലും! കാര്യം നിസ്സാരമായിരുന്നു! സഭയെയും സഭാ സിന്ഡിനെയും സഭാ നിയമങ്ങളെയും കാറ്റിൽ പറത്തിയുള്ള തങ്ങളുടെ തോന്നിവാസം അപ്പാടെ അംഗീകരിച്ചുകൊടുക്കാൻ അവർ തയ്യാറായിരുന്നില്ല! സഭയിലാകമാനം വി. കുർബാനയർപ്പണം ഏകീകരിക്കാൻ ഐക്യഖണ്ഡേന സിനഡ് എടുത്ത തീരുമാനത്തിൽ തങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ധതാൽ അതിരൂപതയ്ക്ക് ഒഴിവുനല്കിയ വർക്കി പിതാവിനെ പോലും കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്തതിൽ നിന്ന് ഇവരുടെ തനി സ്വഭാവം വ്യക്തമാണല്ലോ!


മാതൃ സഭയ്ക്കുവേണ്ടി നിലകൊണ്ടതിന്റെ പേരിൽ ഇക്കൂട്ടർ ക്രൂശിലേറ്റിയ ഒരു മെത്രാൻ ഇന്നും ചങ്ങനാശേരിയിലുണ്ട്. ഇക്കൂട്ടരുടെ തോന്നിവാസങ്ങൾക്കു നേരെ ഒന്നുകണ്ണടച്ചിരുന്നെങ്കിൽ തനിക്ക് കിട്ടാമായിരുന്ന വലിയ സ്ഥാനമാനങ്ങൾപോലും സഭയ്ക്കുവേണ്ടി ത്യജിച്ച ജീവിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷി! തന്റെ ശക്തവും ധീരവുമായ ഇടപെടലുകൾക്കൊണ്ട് ഭാരതത്തിലെ പൗരസ്ത്യ സഭകൾക്ക് തങ്ങളുടേതായ മേൽവിലാസം ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത, പ്രവാസികൾക്കായി രൂപതകൾ ഉണ്ടാകണമെന്നും മിഷൻ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്താൻ സ്വന്തം സഭ വിട്ട് ലത്തീൻ സഭയിൽ ചേരേണ്ടിവരുന്ന അവസ്‌ഥ അത്യന്തം  പരിതാപകരമാണെന്നും വിശ്വസിച്ച, പൂർണ്ണ അവകാശങ്ങളോടെയുള്ള പാത്രിയാർക്കൽ സഭയായി സിറോ മലബാർ സഭയെ ഉയർത്തണമെന്നു വാദിച്ച മാർ പവ്വത്തിൽ പിതാവ് സഭാതലവനായി വരുന്നുവെന്ന ശ്രുതി പരന്നപ്പോൾ ഇക്കൂട്ടർ കാട്ടിക്കൂട്ടിയ തെരുവുനാടകങ്ങളും തെമ്മാടിത്തരങ്ങളും മൂന്നാംകിട രാഷ്ട്രീയക്കാരെയും വെല്ലുന്നതായിരുന്നു! അദ്ദേഹം സഭാ തലവനായിരുന്നെങ്കിൽ സഭയുടെ ചരിത്രം തന്നെ മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു! അതിന് തടയിടാൻവേണ്ടി ഇക്കൂട്ടർ കാട്ടിക്കൂട്ടിയ കോലാഹലങ്ങളിൽ തോറ്റത് സഭയായിരുന്നു! തല്ലിക്കെടുത്തപ്പെട്ടത് നൂറ്റാണ്ടുകളായുള്ള പൂർവ്വികരുടെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു! ആ ഒറ്റ നീക്കം സഭയെ എടുത്തെറിഞ്ഞത് പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിലേക്കായിരുന്നു!


സഭയ്ക്ക് ഇന്നും പാത്രിയാർക്കൽ പദവിയില്ല, ഗൾഫ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രവാസികേന്ദ്രങ്ങളിൽ വിശ്വാസികൾ ഇപ്പോഴും ലത്തീൻ സഭയുടെ കീഴിൽ! പ്രവാസികൾക്കായി കുറച്ചെങ്കിലും രൂപതകളും ഇന്ത്യ മുഴുവൻ അജപാലന സംവിധാനങ്ങളും ലഭിച്ചത് മാർ ആലഞ്ചേരിയുടെ കാലത്താണ്. 1986 ൽ ഭാഗ്യ സ്മരണാർഹനായ വി. ജോണ് പോൾ പാപ്പാ തന്റെ അനാരോഗ്യത്തിലും പൂർണ്ണതയിൽ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടു ഉദ്ഘാടനം ചെയ്‌ത പുനരുദ്ധരിക്കപ്പെട്ട വി. കുർബാന ക്രമം പൂർണ്ണതയിൽ ഒരു തവണ പോലും അർപ്പിക്കാത്ത മെത്രാന്മാരും വൈദികരും അസംഖ്യമാണ് ഇന്നും സിറോ മലബാർ സഭയിൽ! എന്തിനേറെ പറയുന്നു  എറണാകുളത്തെ തോന്നിവാസികളെക്കൂടി ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടു സഭയിലാകമാനം ഒരേരീതിയിൽ വി. കുർബാന അർപ്പിക്കാനായി വത്തിക്കാൻ അംഗീകരിച്ച ക്രമത്തിൽ വെള്ളം ചേർത്തുകൊണ്ടു പുറത്തിറക്കിയ സിനഡ് ക്രമം പോലും സഭയിലാകമാനം നടപ്പിലാക്കാൻ ഇക്കൂട്ടർ അനുവദിച്ചില്ല! സഭയിലാകമാനം അനൈക്യത്തിന്റെയും അച്ചടക്ക രാഹിത്യത്തിന്റെയും വിത്തുകൾ പാകി മാമ്മോന്റെ തൊഴിലാളികൾ യാത്ര തുടരുന്നു!


ആദ്യം അവർ തകർത്തത് സഭയുടെ അടിത്തറയായ ആരാധനാക്രമമായിരുന്നു! അടിത്തറ ഇളകി, ഐക്യം തകർന്നു! സഭ ആടിയുലഞ്ഞു! അവർ നിഷേധിച്ചത് സഭയുടെ വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യങ്ങളെ ആയിരുന്നു, സഭയുടെ നിയമ സംഹിതകളെയായിരുന്നു! യഥാർത്ഥ വിശ്വാസവും സഭാ ചരിത്രവും പഠിപ്പിക്കാതെ അവർ വളർത്തിയെടുത്തത് തങ്ങളുടെ കൊള്ളരുതായ്മകൾക്ക് കുടപിടിക്കുവാൻ മാത്രമറിയാവുന്ന തലമുറകളെയായിരുന്നു! അവർ അനുസരണക്കേട് കാട്ടിയതും പൊതുജനമധ്യത്തിൽ അവഹേളിച്ചതും തോമാ ശ്ലീഹായുടെ പിൻഗാമിയും സഭയുടെ കാണപ്പെട്ട തലവനുമായ വലിയ പിതാവിനെയായിരുന്നു..!. തീർന്നില്ല! ഒടുവിൽ അപ്പനായ മാർ തോമ്മായെത്തന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു! സന്ധ്യാപ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുമ്പോൾ നിർത്തി നിർത്തി ചൊല്ലണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുകയും ചില പ്രാർത്ഥനകളിലെ ഏതാനും വാക്കുകൾ മാറി ചൊല്ലിയാൽ ഗുരുതരമായ ദൈവനിന്ദയായി വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചിലർ അവഹേളനത്തിന്റെ പാരമ്യത്തിൽ മന്ത്രവാദികളെപ്പോലെ അംഗവിക്ഷേപങ്ങൾ നടത്തിയും ഔദ്യോഗിക തിരുവസ്ത്രങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി തങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചും വി. കുർബാന പുസ്തകത്തിലെ പ്രാർത്ഥനകളും ഗീതങ്ങളും തോന്നുംപടി ഒഴിവാക്കിയും സ്വയംപ്രേരിത പ്രാർത്ഥനകളും ആൽബം പാട്ടുകളും കുത്തിനിറച്ചും വി. കുർബാന അർപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് ദൈവനിന്ദയാകുന്നില്ല!


മാതൃസഭയെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ച, സുറിയാനി സഭാ പാരമ്പര്യങ്ങളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കാത്തുപരിപാലിച്ച, അങ്കമാലിയിലെയും പറവൂരെയും ഇടപ്പള്ളിയിലെയുമൊക്കെ ധീരരായ പിതാക്കന്മാരുടെ ഇളം തലമുറകളെ ലത്തീൻ സഭയും സിറോ-മലബാർ സഭയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പോലും അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത അത്യന്തം പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട കുലദ്രോഹികൾ! സഭയുടെ വി. കുർബാനയെ അത്യന്തം നീചവും പൈശാചികവുമായ രീതിയിൽ അവഹേളിച്ച് സഭയിലാകമാനം അനൈക്യത്തിന്റെ വിത്തുപാകിയ കുലദ്രോഹികൾ! സഭയെ, സഭാ തലവനെ, വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യങ്ങളെ, സഭാ നിയമത്തെ, പൊതുസമൂഹത്തിനു മുൻപിൽ അപഹാസ്യമാക്കിയ കുലദ്രോഹികൾ!  കർത്താവേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് അറിയായ്കയാൽ ഇവരോട് പൊറുക്കേണമേ!
ഇവരെ വ്യക്തമായി അറിയാവുന്നവർ പറയും 2017 ഡിസംബറിൽ ഭൂമിവിവാദം പുറത്തായില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ അധികം വൈകാതെ മറ്റൊരു വാർത്ത പുറത്തുവന്നേനെ!  "അനാരോഗ്യം മൂലം സിറോ മലബാർ സഭയുടെ മേജർ ആർച്ചുബിഷപ്പ് മാർ ജോർജ്ജ് ആലഞ്ചേരി സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞു!" അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ "ഹൃദയസ്തംഭനത്തെ തുടർന്ന് സിറോ മലബാർ സഭയുടെ മേജർ ആർച്ചുബിഷപ്പ് മാർ ജോർജ് ആലഞ്ചേരി കാലംചെയ്തു!" എന്ന വാർത്തയും കേൾക്കേണ്ടി വന്നേനെ!


അതിരൂപതയിലെ ഇടപാടുകളിൽ സുതാര്യത ഉണ്ടാക്കാൻ എന്ന വ്യാജേന തട്ടിക്കൂട്ടിയ സംഘടനയുടെ ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം മാർ ആലഞ്ചേരിയെ എങ്ങനെ വലിച്ച് താഴെയിടാമെന്നത് മാത്രമായി! മാർ ആലഞ്ചേരിയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത കേസുകളിൽ പോലും ചാനലുകളിൽ പോയിരുന്നു അഭി. പിതാവിനെ ആ വിഷയങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചിടാനും യദാർത്ഥ വിഷയങ്ങളിൽ നിന്നും വഴിമാറ്റി ആഴ്ചകളോളം മാർ ആലഞ്ചേരിയേ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ചർച്ചകൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനും ക്രൂരമായ വ്യക്തിഹത്യ നടത്തി പൊതുജനസമക്ഷം സഭയെയും സഭാതലവനെയും പരിഹാസപാത്രമാക്കുവാനും ശ്രമിച്ച ഇക്കൂട്ടർ തങ്ങളുടെ തലതൊട്ടപ്പൻ മണവാളൻ കൊരട്ടിമുത്തിക്ക് കാണിക്കയായി ലഭിച്ച ആഭരണങ്ങൾ അടിച്ചുമാറ്റിയപ്പോഴും വ്യാജ രേഖ വിഷയത്തിലും അതാര്യതയ്ക്കുവേണ്ടി വാദിച്ചത് ആരേയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയില്ല! സുതാര്യതയുടെ മുഖമൂടിക്കു പിന്നിലെ കപഠനാട്യക്കാരുടെയും അവരുടെ പിന്നിൽ ചരടുവലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിമത വൈദികരുടേയും ലക്ഷ്യം സുതാര്യതയല്ല മാർ ആലഞ്ചേരിയെ ഇല്ലാതാക്കുകയെന്നത് മാത്രമായിരുന്നുവെന്നു കേരള സമൂഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അഡ്മിനിസ്‌ട്രേറ്റിവ് ആർച്ചുബിഷപ്പല്ല സാക്ഷാൽ ദൈവം തമ്പുരാൻ ഇറങ്ങിവന്നാൽ പോലും എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപത രക്ഷപെടില്ല! സ്വന്തം രൂപതക്കാരനായിരുന്ന വിതയത്തിൽ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ അപ്പോഴും അവർ പറയും ഇത് ഞങ്ങളുടെ അതിരൂപത, ഞങ്ങൾ പറയുന്നതേ ഇവിടെ നടക്കൂ! ദൈവത്തെയും മാമ്മോനെയും ഒരുമിച്ച് സേവിക്കാൻ സാധ്യമല്ല! മാമ്മോന്റെ വേലക്കാരെ എന്ന് മഹറോൻ ചൊല്ലുന്നോ അന്നേ ഈ അതിരൂപതയും സഭയും ഗതി പിടിക്കൂ! മാമ്മോന്റെ വേലക്കാർക്കും തൊഴിലാളി സംഘടനാ ഭാരവാഹികൾക്കും തൊഴിലാളി ദിനത്തിന്റെ മംഗളങ്ങൾ നേർന്നുകൊണ്ട്, നിർത്തട്ടെ! നന്ദി, നമസ്ക്കാരം!

ചെന്നായക്കൂട്ടം വളർത്തിയ കുഞ്ഞാട്

കാട് അതിരിടുന്ന വിശാലമായ മലഞ്ചെരുവിൽ മേയുന്ന ആട്ടിൻപറ്റം. ആട്ടിൻ പറ്റത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞടുക്കുന്ന ചെന്നായക്കൂട്ടം. ചെന്നായക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും രക്ഷ തേടി ചിതറിയോടുന്ന ആടുകൾ. മുള്ളുകൾക്കിടയിൽ പെട്ട കുഞ്ഞാടിനുമാത്രം ഓടിമാറാൻ പറ്റിയില്ല! കുഞ്ഞാടിന്റെ നിസ്സഹായതയിൽ വയറുമറന്ന ചെന്നായക്കൂട്ടം കുഞ്ഞാടിനെയും കൂടെ കൂട്ടി. സ്നേഹിച്ചും ലാളിച്ചും വളർത്തി. കുഞ്ഞാട് തങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തനാണെന്ന വിചാരമുണ്ടായിരുന്ന ചെന്നായ കുഞ്ഞാടിനായി പച്ചപ്പുല്മേടുകൾ കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ അവനിഷ്ടം ചെന്നായ്ക്കൂട്ടം വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടു വരുന്ന ഇരകളെയായിരുന്നു! നീ പുല്ലുതിന്നാണ് വളരേണ്ടതെന്നു സാധ്യമായ രീതിയിലെല്ലാം കുഞ്ഞാടിനെ പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കിക്കാൻ ചെന്നായ്ക്കൂട്ടം ശ്രമിച്ചു! എന്നാൽ മാംസമാണ് രുചികരം, മാംസം തിന്നാലും വളരില്ലേ?, വിശപ്പുമാറില്ലേ? ഞാൻ മാംസം തിന്നാൽ എന്താണ്? ഈ വിധം മറുചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു കുഞ്ഞാടിന്! പുല്ലു തിന്നിട്ട് മാംസം തിന്നോളാൻ പറഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും തനിക്ക് മാംസം മാത്രം മതിയെന്ന നിലപാടിലായിരുന്നു കുഞ്ഞാട്. കാലങ്ങൾ പലത് കടന്നുപോയി! കുഞ്ഞാട് വളർന്നു! പുല്ലുതിന്നേണ്ടത് എങ്ങനെയെന്നുപോലും അവൻ മറന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു! മാംസം തിന്നാണ് വളർന്നതെങ്കിലും അവൻ ചെന്നായ് ആയതുമില്ല! കണ്ടാൽ ആടിനെ പോലെ ആണെങ്കിലും  ചെന്നായയുടെ സ്വഭാവ രീതികളും ഭക്ഷണ ക്രമങ്ങളുമുള്ള ഒരു തലമുറ അവനിൽനിന്നുണ്ടായി!  

ചെന്നായയെപ്പോലെ വളരേണ്ടവനല്ല താനെന്ന ബോധ്യം എന്തുകൊണ്ടോ കുഞ്ഞാടിനില്ലാണ്ടുപോയി! തന്റെ സ്വത്വം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ അവൻ അമ്പേ പരാജയപ്പെട്ടു! ഭൂമിയിൽ ചെന്നായ് മാത്രം മതിയോ!? ചെന്നായയും ആടും ഭൂമിയിൽ ആവശ്യമാണ്! ചെന്നായെ പോലെ വളരാനായിരുന്നെങ്കിൽ ആടിന്റെ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു! ചെന്നായയുടെ ജീവിത രീതികൾ അനുകരിച്ചാലും ചെന്നായയുടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും താൻ വളരും! എന്നാൽ അപ്പോൾ താൻ താനല്ലാതായി മാറുമെന്ന് കുഞ്ഞാട് ഓർത്തില്ല! തനിക്ക് മാംസം ആകാം! എന്നാൽ തനിക്ക് ചേർന്നത്, താൻ കഴിക്കേണ്ടത് പുല്ലാണെന്നത് പാടേ മറന്നുകൊണ്ട് മാംസാഹാരിയായാല് ചെന്നായയും ആടും കെട്ട ഏതോ ഒരു തരം ജന്തു മാത്രമാകും താനെന്ന് കുഞ്ഞാട് ഓർത്തതേയില്ല! 

തോമാ ശ്ലീഹാ പകർന്നുനൽകിയ വിശ്വാസത്തിൽ അടിപതറാതെ 15 നൂറ്റാണ്ടുകൾ മുന്നേറിയ മാർത്തോമ്മാ നസ്രാണികൾ ലത്തീൻ മിഷനറിമാരുടെ ആഗമനത്തോടെ പല സഭകളായി ചിതറിക്കപ്പെട്ടു! ഭൂരിപക്ഷം നസ്രാണികൾ കത്തോലിക്കാ കൂട്ടായ്‌മയുടെ ഭാഗമായി നിലകൊണ്ടു! എന്നാൽ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും പാരമ്പര്യങ്ങളും മറന്ന് ലത്തീൻ രീതികളെയും പാരമ്പര്യത്തെയും വരിക്കാനായിരുന്നു പിൽക്കാലത്ത് സിറോ മലബാർ സഭയായി മാറിയ നസ്രാണികളുടെ വിധി! സ്വന്തം പാരമ്പര്യങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിപോകണമെന്ന മാർപാപ്പയുടെ നിർദ്ദേശത്തെ പോലും അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ലത്തീൻ സഭയോട് താദാത്മ്യപ്പെടാൻ ആയിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷം സഭാ നേതൃത്വത്തിന്റെ താല്പര്യം! നൊവേനയും, ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധനയും ജപമാലയും ക്രൂശിത രൂപവും വണക്ക മാസങ്ങളുമൊക്കെ പാശ്ചാത്യമാണ്! പൗരസ്ത്യരായ സിറോ മലബാറുകാർക്കും ഇതൊന്നും ചൊല്ലുന്നതിനു യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല! നല്ലതുതന്നെ! കർത്താവിങ്കലേക്ക് വളരുകയും ചെയ്യും! എന്നാൽ അങ്ങനെ വളരുകയെന്നതല്ല നസ്രാണികളുടെ വിളി. നൊവേനകളും ജപമാലയുമെല്ലാം നല്ലതാണ്! എന്നാൽ യാമപ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലിയിട്ട് മാത്രം പാശ്ചാത്യ ഭക്താഭ്യാസങ്ങളുടെ പുറകെ പോവുക!യാമപ്രാർത്ഥനകളൊക്കെ മറന്നുപോയിരിക്കാം, ക്രൂശിത രൂപവും വിശുദ്ധരുടെ പ്രതിമകളുമില്ലാത്ത പള്ളികളും മനസ്സുകളും അന്യമായിത്തീർന്നിരിക്കാം, ദൈർഘ്യമേറിയ വി. കുർബാനയും ശുശ്രൂഷകളും മടുപ്പായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കാം! എന്നാൽ സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞു പാരമ്പര്യങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിപോയില്ലെങ്കിൽ "മാംസം തിന്നുന്നെങ്കിലും ചെന്നായ് അല്ലാത്ത, ആകൃതിയിൽ ആടിനെപ്പോലെയെങ്കിലും പുല്ലുതിന്നാൻ അറിഞ്ഞുകൂടാത്ത, ചെന്നായും ആടും കെട്ട ജന്തുക്കളെ"പ്പോലെയാകും നാളെ നസ്രാണികൾ! 

കുലദ്രോഹികൾ!

ആദ്യം അവർ തകർത്തത് സഭയുടെ അടിത്തറയായ ആരാധനാക്രമമായിരുന്നു! അടിത്തറ ഇളകി, ഐക്യം തകർന്നു! സഭ ആടിയുലഞ്ഞു! അവർ നിഷേധിച്ചത് സഭയുടെ വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യങ്ങളെ ആയിരുന്നു, സഭയുടെ നിയമ സംഹിതകളെയായിരുന്നു! യഥാർത്ഥ വിശ്വാസവും സഭാ ചരിത്രവും പഠിപ്പിക്കാതെ അവർ വളർത്തിയെടുത്തത് തങ്ങളുടെ കൊള്ളരുതായ്മകൾക്ക് കുടപിടിക്കുവാൻ മാത്രമറിയാവുന്ന തലമുറകളെയായിരുന്നു! അവർ അനുസരണക്കേട് കാട്ടിയതും പൊതുജനമധ്യത്തിൽ അവഹേളിച്ചതും തോമാ ശ്ലീഹായുടെ പിൻഗാമിയും സഭയുടെ കാണപ്പെട്ട തലവനുമായ വലിയ പിതാവിനെയായിരുന്നു!...തീർന്നില്ല! ഇതാ അപ്പനായ മാർ തോമ്മായെത്തന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു!  മാതൃസഭയെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ച, സുറിയാനി സഭാ പാരമ്പര്യങ്ങളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കാത്തുപരിപാലിച്ച, അങ്കമാലിയിലെയും പറവൂരെയും ഇടപ്പള്ളിയിലെയുമൊക്കെ ധീരരായ പിതാക്കന്മാരുടെ ഇളം തലമുറകളെ ലത്തീൻ സഭയും സിറോ-മലബാർ സഭയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പോലും അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത അത്യന്തം പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട കുലദ്രോഹികൾ! സഭയുടെ വി. കുർബാനയെ അത്യന്തം നീചവും പൈശാചികവുമായ രീതിയിൽ അവഹേളിച്ച് സഭയിലാകമാനം അനൈക്യത്തിന്റെ വിത്തുപാകിയ കുലദ്രോഹികൾ! സഭയെ, സഭാ തലവനെ, വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യങ്ങളെ, സഭാ നിയമത്തെ, പൊതുസമൂഹത്തിനു മുൻപിൽ അപഹാസ്യമാക്കിയ കുലദ്രോഹികൾ!  
കർത്താവേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് അറിയായ്കയാൽ ഇവരോട് പൊറുക്കേണമേ!

ഒരു സഭയെ സഭയാക്കി മാറ്റുന്നത് ആരാധനാക്രമവും ദൈവശാസ്ത്രവും ആധ്യാത്മികതയും അച്ചടക്കവും ഹയരാർക്കിയുമാണ്. സിറോ മലബാർ സഭയുടെ ആരാധനക്രമം തങ്ങൾക്ക് ബാധകമല്ലയെന്ന് എറണാകുളത്തെ വൈദികർ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ട് രണ്ട് ദശാബ്ദങ്ങളായി. ആദിമ സഭകളുടെ പാരമ്പര്യവും സിറോ മലബാർ സഭയുൾപ്പടെയുള്ള എല്ലാ പൗരസ്ത്യ സഭകളും  ഇന്നും തുടർന്നുപോകുന്നതുമായ ഉത്ഥാന ദൈവശാസ്ത്രം തങ്ങളുടേതല്ലെന്നും അത് ചങ്ങനാശ്ശേരിക്കാരുടേതാണെന്നും തങ്ങളുടേത് പീഡാനുഭവ ദൈവശാസ്ത്രമാണെന്നും ഇക്കൂട്ടർ പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു! സഭാധ്യക്ഷനെയും സഭാ നേതൃത്വത്തെയും സഭാ നിയമത്തെയും പുല്ലുവില!  തോമാ ശ്ലീഹാ വഴിയായി ലഭിച്ച ശ്ലൈഹീക പാരമ്പര്യം പോലും തള്ളിപ്പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു! അനുസരണ ഏഴയലത്തുകൂടെ പോയിട്ടില്ല! അച്ചടക്കത്തിന്റെ കാര്യമാണേൽ പറയാനുമില്ല! ഇതൊന്നുമില്ലാതെ എന്ത് ആധ്യാത്മികത! ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ സിറോ മലബാർ സഭ എന്നല്ല, ഒരു ക്രൈസ്തവ സഭയായി നിലനിൽക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാന യോഗ്യത പോലുമില്ലാത്ത ഒരു സമൂഹമായി എറണാകുളം സംഘം അധഃപതിച്ചുകഴിഞ്ഞു.  സിറോ മലബാർ സഭയുടെ സിനഡ് ഒരു കൂട്ടം പാവം മെത്രാന്മാരുടെ സംഘമാണ്. ഇവർക്കെതിരെ ചെറുവിരൽ അനക്കാൻ പോലും ശേഷിയില്ല; ആയതിനാൽ ഒരു നടപടിയും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട. ഈ കുലദ്രോഹികളെ കെട്ടുകെട്ടിക്കാൻ വിശ്വാസികൾ തന്നെ മുന്നിട്ടിറങ്ങേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. 

സ്വന്തം സഭയ്ക്കുവേണ്ടി നിലകൊണ്ടതിന്റെ പേരിൽ ഇക്കൂട്ടർ ക്രൂശിലേറ്റിയ ഒരു മെത്രാൻ ഇന്നും ചങ്ങനാശേരിയിലുണ്ട്. ഇക്കൂട്ടരുടെ തോന്നിവാസങ്ങൾക്കു നേരെ ഒന്നുകണ്ണടച്ചിരുന്നെങ്കിൽ തനിക്ക് കിട്ടാമായിരുന്ന വലിയ സ്ഥാനമാനങ്ങൾപോലും സഭയ്ക്കുവേണ്ടി ത്യജിച്ച ജീവിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷി! അദ്ദേഹം സഭാ തലവനായിരുന്നെങ്കിൽ സഭയുടെ ചരിത്രം തന്നെ മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു! അതിന് തടയിടാൻവേണ്ടി ഇക്കൂട്ടർ കാട്ടിക്കൂട്ടിയ കോലാഹലങ്ങളിൽ തോറ്റത് സഭയായിരുന്നു! തല്ലിക്കെടുത്തപ്പെട്ടത് നൂറ്റാണ്ടുകളായുള്ള പൂർവ്വികരുടെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു! 

"ഇതെല്ലാം മൺമറഞ്ഞുപോയ ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ സ്വപ്നമാണ്!" സഭയെ കുട്ടിച്ചോറാക്കുകയെന്നതായിരുന്നോ നിങ്ങളുടെ മൺമറഞ്ഞുപോയ പിതാവിന്റെ സ്വപ്നം? തോമാശ്ലീഹായുടെ ശ്ലൈഹീക പാരമ്പര്യം നമ്മുക്ക് വേണ്ടെന്നായിരുന്നോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്? ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്, ഇന്ന് ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇവറ്റകളെ ചവിട്ടിപ്പുറത്താക്കാൻ മുൻപന്തിയിൽ ഉണ്ടാവുക പാറേക്കാട്ടിൽ പിതാവായിരിക്കും! "എറണാകുളം അതിരൂപതയ്ക്ക് അതിന്റേതായ പാരമ്പര്യങ്ങളുണ്ട്!" എന്താണാ പാരമ്പര്യങ്ങൾ? മറ്റൊന്നുമല്ല, ലത്തീൻ സഭയിൽ നിന്നും കടം കൊണ്ട കൊള്ളരുതായ്മകൾ! വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ ലത്തീൻ സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ എന്തൊക്കെ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ അതെല്ലാമാണ് ഈ എറണാകുളത്തെ വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യങ്ങൾ! പീഡാനുഭവ ദൈവശാസ്ത്രവും ജനാഭിമുഖ കുർബാനയുമൊക്കെ അവയിൽ ചിലതുമാത്രം! ലത്തീൻ സഭയുടെ നന്മയൊന്നും സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലതാനും!

വാൽക്കഷ്ണം: 

ഇടയന്ത്രം ടീമിനോട് ഒരു വാക്കുകൂടി, നിങ്ങൾ സ്വപ്നം കാണുന്ന പോലെ സിറോ മലബാർ സഭ എറണാകുളം-അങ്കമാലി സഭയൊന്നും  ആകാൻ പോകുന്നില്ല! സഭാ തലവനായി മാർ ആലഞ്ചേരി തുടരുകയും ചെയ്യും! സഭയിലെ 50 ലക്ഷം വിശ്വാസികൾക്കും ഒരു പിതാവേയുള്ളു! അത് തോമാ ശ്ലീഹായാണ്! ഇനി ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് ഒരു എറണാകുളം- അങ്കമാലി പെന്തക്കോസ്ത് സഭ അങ്ങ് തുടങ്ങുക! മാർ എടയന്ത്രത്തിനെ സഭാ തലവനായി വാഴിക്കുക! മോതിരം കൊതിച്ചുനടന്ന മുണ്ടാടനെ സഹായം ആക്കിക്കോ! തേലക്കാടനെ ആസ്ഥാന മല്‌പാനും ആക്കാം! സഭാ സ്ഥാപക സ്ഥാനത്ത് പാറേക്കാട്ടിൽ തിരുമേനിയെയും പ്രതിഷ്ഠിക്കാം! പൂജാരിമാരെയും തന്ത്രിമാരെയും സമീക്ഷവഴി സാമ്പള്ളൂർ പാതിരിമാർ തന്നുകൊള്ളും! കൂടെ നിൽക്കാനുള്ള വിശ്വാസികളുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമാണ് സംശയം! സഭയെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ച പൂർവ്വികരുടെ ഇളം തലമുറകൾ തീർച്ചയായും നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാവില്ല! വിഷമിക്കേണ്ട, മ്മക്ക് ബംഗാളിൽ നിന്ന് ആളെയിറക്കാം ബ്രോ!

ശുഭം!

The Crown of Nazrani Church!

Mar Joseph Powathil, Archbishop Emeritus of Changanacherry, Syro-Malabar Church, India needs no introduction in a scholar group of oriental Catholics. Being elevated to Bishop rank, even before completing 10 years as a priest, he had served his mother church and the society for a long 40 years as a bishop. He had celebrated his Ruby Jubilee of Consecration and Silver Jubilee of Priestly Ordination in 2012. For all these years, he had lived for the church and with the church. The man who preaches after a thorough study, The man whose actions are always in line in with his preachings, The man who committed not even a single mistake in his words, The man who believes what he said is cent percent correct. It is Mar Joseph Powathil, The First Syro Malabar bishop consecrated by a Pope, The bishop who raised his voice for the equal status of all the individual churches, The bishop who argued for restoring the lost identity and traditions of his mother church, The bishop who came forward for Ecumenism and Inter Religious co-operation, The bishop who had the courage to lead the church and protect its rights and faith....This is a tribute to this great Archbishop

A short profile of the ministry in truth and charity*

Archbishop Joseph Powathil was born in the quiet hamlet of Kurumbanadom, near Chanaganacherry, Travancore. He was dearly known as Pappachan in his childhood, and he officially goes by the name of P. J. Joseph. He went to school at Holy Family LP School and St. Peter’s UP School, which were both in his home village, and the St. Berchmans’ High School in Changanassery. An economics graduate of St.Berchmans College, Changanassery and Loyola College, Madras, he went on to receive his post graduate diploma in economics from Oxford University in 1969.

Mar Joseph did his seminary studies in St. Thomas Seminary Changanassery and Papal Seminary Pune. He was ordained priest on October 3, 1962. Just after his ordination Joseph Powathil was appointed lecturer in economics at St. Berchmans’ College, the same college where he had his graduation studies. Though his later years were full of Episcopal responsibilities it is an irony that Father Joseph had very little pastoral experience as a priest. The authorities thought the other way, to utilize his leadership qualities and organizing abilities, besides his experience as a teacher and mentor, in the making of a prelate.

He was appointed auxiliary bishop of Changanassery (Titular Bishop of Caesarea Philippi) on January 29, 1972 and was ordained bishop by Pope Paul VI on February 13, 1972. On February 26, 1977 a new diocese was created under the name Kanjirappally bifurcating Changanassery archdiocese. Bishop Powathil was transferred to there as the first bishop. He served the new diocese for nine years. He rose to become archbishop and returned to Changanassery on November 16, 1985 succeeding Mar Antony Padiyara.
As the archbishop of Changanassery Mar Powathil pushed assiduously for the restoration of East Syrian traditions in the Syro-Malabar Church. He fought vigorously for the complete revival of the Divine Liturgy that was Latinised after the Synod of Diamper, although it was partially revived after Vatican II. However, these efforts got him several critics even among his fellow bishops, alleging that what he espoused amounted to adoption of Chaldean Christian and Orthodox Christian practices. This was apparent during his race as a candidate in the election of president of the Catholic Bishops' Conference of India in 1994.

Though most of the Latin Catholic bishops from all over India supported his candidature, he had to overcome a very strong opposition from a group within his own church. Despite this severe setback, he went on to win the election. As the president of C.B.C.I. Mar Powathil voice became heard throughout India and his work began to win accolades and respect even from other religious leaders. In 1996, as a poetic justice, he was unanimously asked to further serve the C.B.C.I. for another term. Archbishop Powathil was also chairman of Kerala Catholic Bishops' Council (K.C.B.C.) from 1993 to 1996.

He served as President of Catholic Bishops Conference of India (CBCI) (1994–1998), Chairman of Kerala Catholic Bishops Council (1993–1996), and Chairman of Education Commission of the CBCI. He is at present a member of the Post Asian Synodal Council in Rome, Italy (since 1998), Chairman of KCBC Commission for Education (since 1986), Founder and Chairman of Inter Church Council for Education, Chairman of Inter Religious Fellowship, member of the Pro Oriente Foundation at Vienna, Austria (since 1993) and member of the Scientific Commission of International Publication ‘Oasis’ from Venice, Italy.
Realizing the importance of the Youth Apostolate he took the initiative in establishing a Diocesan Youth Movement called ‘Yuva Deepthi’ in 1972. In course of time it spread to all the dioceses in Kerala leading to the formation of Kerala Catholic Youth Movement (KCYM) and he was the first chairman of the KCBC Youth Commission. He started Apostolate for the senior citizens, apostolate for the emigrants and apostolate for the tourists in the Archdiocese. CANA, the Indian Section of the Pope John Paul II Institute for Studies on Marriage and Family, at Thuruthy with head quarters in Rome is another achievement of him.

He did a great deal to promote formation based on his Syro-Malabar identity, to priests, religious and the laity. Oriental Study Forum, Dukrana - periodical, Christian Orient - periodical, Missionary Orientation Centre (MOC, recognized by the Congregation for Catholic Education, Rome), Amala Theological College for the novices, Mar Thoma Vidya Nikethan for Laity (Master Degree in Religious Sciences: recognized by the Congregation for Catholic Education, Rome) etc. are the means used for the same. He also founded an Eastern Monastic Congregation – Sisters of St. Thomas

On January 22, 2007, Monday, the resignation of Archbishop Joseph Powathil, in conformity with Canon 210 of the Code of Canons of the Eastern Churches, was made public by the Holy See and on the same day, it was announced that the then Auxiliary Bishop of Changanacherry, Mar Joseph Perumthottam would succeed Mar Joseph Powathil in the office as the Archbishop of Changanacherry.

Syro-Malabar Church: Before and After Mar Powathil

Liturgical Reformations

After the formation of two vikariats- Kottayam (Changanacherry) and Thrissure for the Mar Thoma Nazranis, concerns were raised for the native bishops to lead the church. Our forefathers believed that it was necessary for the restoration of our lost traditions and liturgy.  As a result, in the course of time, native bishops were entrusted the church. But due to the intensity of Latin formations, they were more or less ignorant to ask the Vatican to release Syriac translation of the Latin texts for the use in Malabar. Many works for regaining the lost liturgy was conducted in the course of time. But it got momentum only with the leadership of Mar Joseph Powathil. As the head of Central Liturgical Commission, he tried to restore the Holy Qurbana of the Syro-Malabar Church, as per the guidelines of Vatican. Result was the Restored Holy Qurbana, inaugurated by Saint Pope John Paul II, at Kottayam on February 8, 1986. After this, he tried to give awareness about our prestigious liturgy and traditions to the common laymen in different levels, starting with small children at Sunday Schools to the aged people using Mar Thoma Vidyanikethan.

The 'liturgy of the hours' (Yamaprarthanakal) of the Syro-Malabar Church got wide acceptance due to the work lead by Mar Powathil. Morning prayer (Sapra) became common in Churches and Evening Prayer (Ramsa) became popular in houses. Present young generation of the Archdiocese may find it hard to believe the fact that Yamaprarthanakal were hardly used some decades ago.

For the Identity of the Church

Head of the Mar Thoma Nazranis was known as the 'Gate of All India and its premises'. From this, the church was restricted to a small area bounded by the two rivers in the small state of Kerala. Even after the formation of hierarchy, most of the powers vested with the Vatican. In a Latin dominated Bishops Conference of India, Mar Powathil argued for the equality of all the individual churches in India. He raised voice for the right for mission work and the pastoral care for the migrants. As a result, Blessed Pope John Paul II wrote the historic letter to all the bishops in India. Bishops Conference of India was restructured to give equal importance to all the individual churches in India- The Syro Malabar, Syro Malankara and Latin Churches. Syro Malabar Church was raised into the Major Archi Episcopal status in 1996 and many new dioceses and mission stations were started outside the territorial boundaries of the Church.

         For the Migrants

Mar Powathil was the one who thought about the migrants of the church. Due to the large scale migrations for the better job opportunities and educational needs, a large amount of faithful were forced to live in the Latin dioceses, outside the proper territory of the Church, without having proper pastoral care by the mother church. Mar Powathil raised the issue to Vatican and in the Bishops conferences. As a result, Mar Antony Padiyara was appointed as the Apostolic Visitor for the Migrants, to study the present status of the migrants and report the needs. As a result of the Apostolic Visitor's studies, large population of the faithful were identified in many cities and immediate action was taken to erect a new diocese of Kallyan for the migrants in and around Bombay.

A golden chance missed in 1990s

Mar Powathil was a great leader and the proud son of the Syro Malabar Church. Yet he didn't become the Major Archbishop of the Church. What ever be the reasons, it will be marked as the golden opportunity missed by the Syro-Malabar Church in the modern era.

Kerala  Churches- Mar Powathil= ???

Mar Powathil is a highly influencial and most respected personality among Kerala Christians.

Eccumenist Leader

For all who are outside the Syro-Malabar Church, Mar Powathil is the man of Ecumenism. He worked hard for the unity and co-operation among all the christian factions. He formed Nilackal Eccumenical Trust and Inter-Church Council for Education. Nilackal Church is considered as the first Ecumenical church in the world. There was a great progress in the Catholic-Orthodox and Catholic-Jacobite dialogues, under the leadership of Mar Powathil. Mar Powathil is also the life time member of Pro-Oriente eccumenical conference in Vienna. He succeeded in co-coordinating all the christian churches for the protection of faith and rights.

An ever Judicious Advocate of Minorities and Educational rights

Mar Powathil is regarded as the ever judicious Bishop. When ever there were challenges for the faith or minority rights, he came up with his powerful leadership. Whether it was College struggle(1972) against Congress led government's educational policies or in the Self financing college issue(2006) aginst the Communist government, Mar Powathil was there in the leadership to protect the rights of the faithful. Mar Powathil was the first one to identify the violation of Indian Constitution in the unanimously passed Self financing colleges bill. It was a new knowledge for even the members of the legislative assembly, when Mar Powathil explained the facts. He is ever judicious to each and every happenings around him. State witnessed his knowledge and powerful leadership in 2006, when the Communist led state government tried to take away the minority rights in the name of Self financing colleges bill.

A model for Social Service: Educational and Service Ventures

Alumni at famous Oxford university and the Professor at St. Berchmans' college changanacherry, Mar Powathil have a bunch of great students including Oommen Chandi (Chief Minister, Kerala) and Justce Cyriac Joseph (Supreme Court Judge)

There is no other bishop who had involved so much in the formation of Kerala state's higher education policy. 'College samaram' in 1972 and Self financing college issue in 2006, saw the courage, leadership and wisdom of Mar Powathil. He succeeded in finding the violation of Indian constitution in the Self financing colleges law, which was passed unanimously by the legislative assembly. Even the opposition leaders identified this violations, when Mar Powathil explained!!

The social development activities of Mar Joseph Powathil is a model for all. He founded the famous and prestigious Peerumedu Development Society (P.D.S) and the Malanadu Development Society (M. D. S) in 1977 while he was the bishop of Kanjirappaly. The Kuttanadu Vikasana Samithy (KVS) is another brainchild of Archbishop Powathil for the integral development of the place and people of Kuttanadu. These serves the Highrange and Kuttanad ever since their formation. Kuttanad Vikasana Samithi is regarded as the voice of the Kuttanad.

Mar Joseph Powathil's special care and concern for the margininalised, especially for the mentally challenged children is manifested in 19 special schools for the mentally challenged in the Archdiocese itself and four schools for the physically handicapped. The first school for the mentally challenged in the central Travancore region was opened by his initiative in 1972 (Asha Bhavan) at Ithithanam near Changanassery. Now it is the largest residential school with hundred students and twenty-five teaching and non-teaching staff.

Mar Powathil's support made the CHASS (Changanacherry Social Service Society) to develop a lot of projects for the welfare of the society. After the Episcopal Ordination of Mar Powathil in Vatican in 1972, he asked to avoid the wastage of money for receiving him. So the reception was done in a simple manner, and the rest of the money was given to Mar Powathil for the welfare activities. This was the birth of the Archdioce's 'Jiivakarunya nidhi' Now this had developed to a trust which gives support to the needy fraction of the society.

The innovative vision of Mar Joseph Powathil in the field of education gave way for the first University affiliated media college in south India, St. Joseph's College of Communication(SJCC) and the first Community college in Kerala, associated with a regular Arts and Science College- Assumption Institute of Technology(later renamed as Archbishop Powathil Assumption Community College)

In the scenario of 1998, where no one from Kerala was qualified for Indian Administrative Service(IAS) in the Civil service examination, Mar Powathil identified that it was due to the lack of proper training and guidance. Hence he gave form to the Palai St. Thomas Civil Service Institute as a joint venture of the Changanacherry, Palai and Kanjirappally dioceses. In the course of time it rose to become the synonym of the Civil Service training in Kerala and guided hundreds of aspirants into the prestigious Indian Civil Service. Even now, the institute keeps the words of Mar Powathil "This should not be for our profit, but service should be the objective." The institute provides the best training at the cheapest rates.

Mar Powathil's efforts for Communal harmony and Ecumenicism had a great impact. He formed Inter Religious Fellowship with other religious leaders. Nilackal Ecumenical Trust and Inter Church Council for Education was formed by the co operation of all the christian denominations. Nilackal St Thomas Ecumenical church became the world's first ecumenical church.

Rise of a Mar Powathil Generation...

'Pope John Paul II generation' is the term used to point to the generation which is blessed to live during his reign, witness his activites and to get motivated from him. Pope John Paul II was such a phenominal and influencial personality in the modern era. When the matter of Syro Malabar Church is considered, there is no one who is so influencial and inspiratonal as Mar Joseph Powathil. From a latinized church, he could restore an oriental church, From a church which was forced to be within a small territory of Kerala, he could manage to initiate mission dioceses in North India and USA. He could make the church into a Major Archi Episcopal church. He could gain the equality for all the individual churches in India. He could inaugurate the resored Holy Qurbana of Syro Malabar Church. He could protect the constitutional rights of the minorities in Kerala, He could prevent the Atheist attack, He could line up all the christian churches under the banner of Inter church council for Education and Nilackal Eccumenical trust, He could join hands with other religious leaders under Inter Religious Forum for the peaceful co-operation.  His love and affection to the marginized and poor gave form to 'Jiivakarunya Nidhi' and many schemes of CHASS. His vision and mision gave form to the First university affiliated media college in south India and the First Community college associated with a regular Arts and Science college in Kerala. Malanadu Development Society, Peerumed Development Society and Kuttanad Vikasana Samithi also shows his commitment towards the society. Hence it was not only the church, but also the entire society was blessed by the activities of Mar Powathil.

Precisely, i would like to use the term 'Mar Powathil Generation' to point out the Catholic generation which was blessed and influenced by the Phenomenal Archbishop Mar Joseph Powathil. During the time when Mar Powathil became bishop, Syro Malabar Church's territory was limited inside a small boundary in Kerala. In a Latin dominated hierarchy of Catholic Bishops Conference in India, he raised voice for the equality of all the 3 individual churches in India and for the freedom for Missionary work. Mar Powathil had to argue a lot. Finally Mar Antony Padiyara was appointed to study the status of Syro Malabar migrants. Pope John Paul II wrote his historic letter to the bishops in India, stating the equality of all the Individual churches...And now every one accepts the equality of 3 individual churches in India, Mission diocese started to be created in India and USA, Chruch now considers the matter of Migrants as of great importance...We have to thank Mar Powathil for this...Again, his arguments and activities were crucial in raising Syro Malabar Church to a Major Archi Episcopal church.

Ecumenism in Kerala witnessed its peak with the leadership of Mar Powathil. His leadership improved the co-operation with all the christian churches and other religions in Kerala. His ecumenical  leadership was not limited in Kerala. His works for the Catholic-Jacobite dialogues gave form to a lot of agreements between the Vatican and Jacobite churches.

Mar Powathil's important contribution was in liturgy. Syro Malabar Holy Qurbana was restored by his great initiative. His pastoral and catechetical care made people of many dioceses aware of the sacred liturgical traditions of Syro Malabar Church. Use of the traditional 'Litugy of Hours' was popularized by him. He took initiative to teach the faithful about our sacred traditions, liturgy and Holy Qurbana. He popularized the use of Mar Sleeva. From the design of the churches, to the vestment of the priests, an oriental form was appeared because of his great leadership. His leadership, guidance and support was a great help for the scholars who researched for the traditions of the church. With his support, they could do a lot for the benefit of the mother church.

When Mar Powathil came with his concepts, majority was against him. He had to suffer a lot. But the truth cannot be hidden. In a poetic justice, every one now understands the correctness of this great leader. Now majority of the bishops and faithful follows his teachings. A new generation, interested in the great traditions and the identity of Syro Malabar church had risen. It includes Major Archbishop, Bishops, Priests, Laity, Youth and even small children. Let the future of the Syro Malabar church be safe in this 'Mar Powathil generation'...

And Finally,,

Let me conclude, quoting the words of Cardinal Telesphore P Toppo, Latin Archbishop of Ranchi and the former President of Catholic Bishops Conference of India. "...The children of the Syro-Malabar Church would gratefully remember the efforts and leadership Mar Powathil has given during a defining moment in the history of this church, especially for the restoration of its legitimate rights and its identity as an individual Church...His tenure as Bishop and Archbishop was a historical period for the Syro-Malabar Church marked by no small number of challenges and problems...This was a challenge that required tough choices and he took tough choices, and history proves that he stood in the right track...He is a champion of the identity of the Syro-Malabar Church in the contemporary period..." Yes, he is the champion of the Syro-Malabar Church in the modern era, the one who can be undoubltfully called as the 'Crown of Syro-Malabar Church'

*Section taken from wikepedia and edited

Fr Benedict Onamkulam: Sahanadasan

Fr. Benedict Onamkulam, a diocesesan priest of Changanacherry was the accused in the famous Madatharuvy or Manthamaruthy murder case in which Mariyakkutty, a widow and mother of 5 children was found dead in a tea garden near Madatharvy. From the circumstantial evidences Fr. Benedict Onamkulam was arrested and Kollam district sessions court ordered him a rigorous imprisonment of 5 years and to hang him till death. Later he was found innocent and let free by the high court while judging his appeal. But the ill repute of 'murder' was an inerasable misery for him. He suffered a lot for what is unaware of him. Later Fr. Benedict served the remote Kanyakumary mission (Presently the Thuckalay diocese) of the Archdiocese. During his last years he was resting in the priest home in Kottayam. At that time, the widow of a doctor and her family visited and confessed that Mariakutty was dead while doing an abortion and the estate owner was the cause for the child. Yet Fr. Benedict kept it as a secret, until it was revealed by the family members of the doctor after 11 months. Within a few days, on 2001 January 3, he was called for the eternal life and his body was buried in the cemetery chapel for priests in St. Mary's Forane Church, Athirampuzha

Birth and Early life of Fr. Benedict Onamkulam

Fr. Benedict was born in 1929 into a catholic family. He had his primary studies at St. Ephrems Mannanam. After completing the sixth forum, he joined the seminary in 1950. He became a priest in 1959 and served different parishes of Archdiocese of Changanacherry. In 1962 he was at Kannampally church near Manthamaruthy. From 1962-64 he served as a vicar in Alappuzha Chakkarakkadavu church. It was this time Mariakutty and Fr. Benedict got to know each other. After this, he became the manager of St. Joseph's orphanage press Changanacherry. He continued in this position, until he was arrested for Mariakkutty murder case.

Mariakkutty murder case and the consequences in Fr. Benedict's life

In 1966 June 16, the dead body of a 43 year old woman was found near Madatharuvy in Manthamaruthy. Later it was confirmed to be Mariakkutty, a widow and mother of 5 children. The case became popular and the news spread all over the nation when Fr. Benedict Onamkulam, an Archdiocesan priest of Changanacherry was arrested on June 24. Fr Onamkulam was serving as the manager of Archdiocese run St. Joseph's Orphanage press. Mariakutty had knew Fr. Benedict since he was serving as the vicar in Alappuzha Chakkarakkadavu church. There he was in charge of distributing wheat and milk powder to the poor. He knew the poverty of Mariakutty's family and used to help her at times. It was reported that Mariakutty left her home on June 15. Before some days she had visited Fr Benedict in Changanacherry. Some years before he was the vicar of Kannampally church near Manthamaruthy. The police related the both and concluded that Fr Benedict was the culprit. Stories were made like Some one had seen a priest with a lady in Manthamaruthy on that day, Fr Benedict was the father of her youngest child, she used to blackmail him by this and so Fr Benedict decided to kill her!!!

From the circumstantial evidences, Fr Benedict was found guilty by the Kollam district sessions court judge Kunjiraman Vaidyar and on 1966 November 19 he was sentenced to death and for a rigorous imprisonment for 5 years. This was a shock to the common people who believed that the priest was innocent. It was the first incident in Kerala, in which a priest was punished for a murder case.

Later Archdiocese filed an appeal in the High Court against the verdict of the sessions court. Judicial bench consisting of then acting chief justice P Raman Nair and Justice VP Gopalan Nambiar heard the appeal. ASR Chari who was a famous advocate in supreme court and adv. KT Thomas was appeared for the Fr. Benedict. High court found that the arguments against Fr Benedict was unbelievable and he was set free due to the lack of evidences, on 1967 April 7. On the next day, he was relieved from the Central Prison in Thiruvananthapuram and was greeted by a huge crowed on the road sides, while he was returning to Changanacherry. He was given a warm welcome at Changanacherry by the natives and the faithful.

Life of Fr. Benedict after Manthamaruthy case

Even though he was set free from the case, the ill repute of 'murderer' remained on him. This gave him a lot of mental sufferings. But Fr. Benedict accepted and suffered all of these, without complaining to any one. Later he served the Kanyakumary mission and other remote centers of the Archdiocese. Towards the end, he was resting in the priest home at Mudiyoorkara near Kottayam.

Confession by the family members of the doctor

On 2000 January 14, a 94 year old widow of a doctor and her family visited Fr. Benedict in the Mudiyoorkara priest home. She confessed to Fr. Benedict that her husband was the cause for Mariyakkutty's death. Mariyakkutty was dead during an attempt to abort her child. The estate owner was the father of the child. When Mariakkutty became pregnant from estate owner, she asked for her share on his property. So the estate owner forced her for abortion and during that, she was dead. Marks were made on her body to seem like a murder. The body was placed near Madatharuvy and the witnesses were made to point the cause on Fr. Benedict. Estate owner was utilizing the circumstantial connections of Fr. Benedict. Postmortem was not conducted efficiently and the whole case was moving on the cash thrown by the estate owner. Thus Fr. Benedict Onamkulam was arrested for a crime, which was totally unaware by him.

What made the family to confess was the continuing problems in the family. Before and after the death of the doctor, many problems aroused in the family. Doctor was dead, They lose all the wealth made by the doctor, different diseases followed the family members and children were born with mental and physical disabilities. When they attended a retreat, the councilors pointed out these as the result of the sufferings and sorrow of a priest. They advised to confess to him and so the family decided to visit Fr. Benedict.

Fr. Benedict heard all these silently. Even though the confession happened, the story remained as a secret within his heart. Later, after 11 months, this was officially revealed by the family to the media. The world realized that Fr. Benedict was innocent and the crime was actually 'foisted' on him.

Death and burial of Fr. Benedict

After a few days, on 2001 January 3rd, Fr. Benedict Onamkulam was called for his eternal life in heaven. He had suffered a lot and his name was a curse for the church and all the priests. Yet the church stood besides Fr. Benedict because of his saintly life. He was leading a saintly life without complaining to any one. Even though, he was aware of the truth, he kept silence. But his death was like an extended period to see the world hearing the truth. On January 4th , Fr. Benedict Onamkulam was buried in the cemetery chapel at St. Mary's Forane church Athirampuzha near Kottayam, Kerala. A huge mass of people including Archbishops, Bishops, Priests, Nuns and the faithful attended the ceremonies. According to them, it seemed like the death ceremonies of a saint.

Developments after the death of Fr. Benedict

Now ten years had been passed after the death of Fr. Benedict. Recently his grave was reconstructed in concern with the priest year celebrations in the Catholic Church and facilities were provided for the faithful to offer prayers. It had been attracting the faithful. Hundreds of people are visiting and offering the prayers every day. According to Dr. Mani Puthiyidom, PRO of the Archdiocese of Changanacherry and the vicar of Athirampuzha church, some miracles were also reported by the people and if St. Alphonsa was called as 'sahanadasi', Fr. Benedict is being called as the 'sahanadasan'.

The Archdiocese had started the decennial celebrations of the entry of Fr. Benedict to his heavenly life. Hope this great priest be declared as the saint in the near future.

Watch this short clip from "Kannadi" from Asianet News about the life of Fr. Benedict
http://www.youtube.com/watch?v=GBjfRJ58l4A